MiniBlogs

Vandaag de tweede pentekening in de serie Moederbelevenissen.

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Vakantie. Kinderen mee naar mijn nieuwe tandarts. Zoet tekenen. Wat heb ik toch lieve kinderen. Beginnen ze tijdens het tandsteen verwijderen ineens ruzie te maken. ‘Ik zat daar met mijn arm’, ‘maar ik wil daar ook zitten’, ‘ik was eerder’. Ja hoor, de jongste zet het op een krijsen. ‘Jongens’, sust de tandarts met zijn handen in mijn mond, ‘Moet dat nou?’ Ik kom half overeind en schuimbek: ‘Goedmaken jullie!’ Maar nee hoor. Mama is uitgeschakeld dus wij gaan nog even door. ‘Geef die kinderen een stuiterbal’, roept de tandarts licht geërgerd tegen zijn assistent. Terwijl ik me bijna verslik in het slangetje in mijn mond, sputter ik dat ze het eerst moeten goedmaken. Ik zie nog net een betraand en een woedend gezicht naar mij kijken. Spelbreekster.

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Vanavond is de eerste uitzending van Rapport voor mijn ouders. Een tv programma waarin niet de kinderen, maar de ouders een rapport krijgen. De openhartige en vaak innemende manier waarop kinderen over hun ouders praten levert verrassende en grappige confrontaties op, maar geeft soms ook stof tot nadenken.
Zondag, Ned 1 om 20.20 uur.
Nieuwsgierig hoe je eigen kind jou zou beoordelen? Koop een Rapport voor mama of papa. Ze zijn er ook voor oma en opa. En – leuk aan het eind van ’t schooljaar – voor de juf en meester.

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Het goede voorbeeld geven is niet het belangrijkste bij opvoeden. Het is het enige.

Dit citaat komt uit Operatie Opvoeden van Generaal Eerste Klasse Kuiper. Een humoristisch boek over opvoeden.

Hoe waar is deze uitspraak! Ik zie gedrag van mezelf terug in de kinderen. Ook uitspraken komen feilloos terug, soms als een boemerang.  Ik denk (te laat) aan het goede voorbeeld geven als ik naar de kinderen gil dat ze moeten ophouden met gillen. Ik denk (te laat) aan het goede voorbeeld geven als ik uit mijn hum ben en veel te snel boos op ze wordt. Maar - om in de sfeer van het boek Operatie Opvoeden te blijven - dan ‘ is de strijd nog niet gestreden’. Ik bied mijn excuses aan en leg uit waarom ik te snel boos werd. Ook dat is een voorbeeld, ben ik toch weer goed bezig;-)

 

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

'Mama! Mama, waar ben je?' Drie tellen zit ik op het toilet of ik heb al twee toeschouwers die me van de pot proberen te trekken voor een potje verstoppertje. Met weemoed denk ik terug aan de dagen dat ik spontaan een dag naar Amsterdam kon gaan of in één ruk een boek uit kon lezen. Vroeger droomde ik van wereldreizen, nu van een paar minuten rust op de wc. Times are changing. Maar laten we wel wezen, het ontbreekt me ook dikwijls aan tijd, puf en poen om allerlei woeste en hippe dingen te doen. Dan maar een leven waarin het uitstapje naar de speeltuin de klapper van de week is. Dus geniet ik van de kleine alledaagse dingen: de-oor-tot-oor-glimlach van mijn meisje, de ontluikende lente, de gekke dansjes van zoonlief, en ja … zelfs van die enkele momentjes op de wc, met mijn broek en iPad op mijn knieën.

Er zijn 2 reacties op dit bericht
Lees berichten › |  Reageer ›

tischa: haha, wat heerlijk herkenbaar!

---

Irene Wing Easton: Heel herkenbaar. Enne in mijn boek 'MOE is MOE maar voldaan' schreef ik de oplossing voor het probleem 'waar haal je de tijd voor jezelf vandaan?'

---

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

We gaan een reeks MiniBlogs in beeld publiceren. Theresa Hartgers, fashion designer en illustrator, maakt geweldige pentekeningen. Moederbelevenissen noemt ze deze serie. Ze laat zien dat het moederschap ook donkere kanten heeft. En die toveren dan toch weer een glimlach op ons gezicht. Dank Theresa, voor het delen van je kunst! Reacties, met een lach of een traan, zijn welkom.

Er zijn 2 reacties op dit bericht
Lees berichten › |  Reageer ›

Gerdien : Leuk!!

---

Martine: De tekeningen zijn super en heel herkenbaar

---

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

De laatste dagen van de meivakantie weer. Hieronder een paar hits uit ons gezin voor vrije middagen ‘indoors’ voor als het regent of gewoon omdat het leuk is:

• Draai de rollen om, de kinderen zijn papa en mama, jij bent het kind.  Wat zeggen papa en mama altijd, hoe doen ze? Wat gaan we doen met zijn allen, wat gaan we eten? 
• Picknicken in huis, leg een tafellaken op de grond en lunch op de grond.  Anders en weer leuk!
• Kampeer in huis, slaap met zijn allen in de woonkamer of op de kinderkamer als het past. Matrassen of luchtbedden en klaar is het familieslaapfeestje.
• Spreek met elkaar af dat ieder een uur of half uur mag bepalen wat er gedaan wordt.  En iedereen doet mee, na het half uur mag de ander het bepalen. Dus ja, met zijn allen op de Wii, kleuren of verstoppertje doen.

 

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Iedere aflevering van de nieuwe TV serie 'De Kunst van het opvoeden' staat er een vraag centraal. Is de moeder belangrijker voor de opvoeding dan vader? Verwachten we niet teveel van onze kinderen? en Spelen onze kinderen nog wel genoeg? Naast voorbeelden hoe andere gezinnen met thema’s omgaan en deskundigen die aan het woord komen, wordt er ook gekeken hoe ouders door de eeuwen heen met opvoeden omgaan aan de hand van schilderijen. Een leuke en boeiende mix.

Een leuke tip voor de meivakantie is om in het Dordrechts Museum de gelijknamige tentoonstelling te zien met de schilderijen uit de televisieserie, uitgebreid met andere werken die samen een overzicht geven van de kunst van het opvoeden.

Bezoek ook even het Huis van Gijn (10 min lopen van het Dordrechst museum) voor de expositie Vader & zoons. Jacos de Vos (1774-1844) deed door dagboekjes met tekeningen dagelijks verslag van de opvoeding van zijn vier zonen. Een bijzonder inkijkje in de opvoeding van toen

 

TV programma De kunst van het opvoeden. Nederland 2. Don. 2 Mei 19.25u: Wat verwachten wij van onze kinderen? Herhaling op zat. 4 mei 12.25u. Don. 9 mei 19.25u: Wat zou beter zijn, een vrije opvoeding of een strenge opvoeding?

Tentoontstelling: t/m 15 september, Dordrechts Museum: De kunst van het opvoeden en tot en met 25 augustus: het Huis van Gijn expositie Vader & zoons.  

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.
Reageer ›

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Dwarsepeuterdag vandaag. En ik ben naar de supermarkt gegaan. Dom. 'Nee mama! Lust ik niet, wil ik niet, ga weg!' Wegstuiven met zijn boodschappenkar, dramatisch languit op de grond: Morris haalt alles uit de kast. Ik voel hoe andere supermarktgangers mij 'de blik' geven. Ga jij je kind eens opvoeden. Geloof me, graag! Maar op sommige dwarsepeuterdagen helpt niets. Geduldig zijn, boos worden, onderhandelen, omkopen: ik sta met gejengel op en ga er mee naar bed. Peuters houden nu eenmaal van herhaling. Jengelen tijdens een werktelefoontje, jengelen als ik even op de wc zit en jengelen als ik met hete pannen in de keuken sta. Peuters en jengelen: ze zijn onafscheidelijk, als Bert en Ernie. Mijn oplossing? Ik verzet me niet langer en probeer (let op: probeer) het als een zich herhalend achtergrondmuziekje te zien, ehm... horen. De soundtrack van het leven van een peutermoeder. De peuterpuberteit, makkelijker kan ik het niet maken, wel 'mindvoller'.

Er zijn 2 reacties op dit bericht
Lees berichten › |  Reageer ›

Maaike: Mijn peuter is eens in een piepklein onbewaakt ogenblik de winkel uitgeslopen. Toen ben ik heel boos geworden en heb ik em in de wandelwagen vast gezet. Nou, toen ging meneer helemaal los! Op dat moment kwam er een hele lieve mevrouw naar me toe en ze zei "Groot gelijk heb je!" Wat was ik haar dankbaar, dat was het liefste wat iemand op dat moment tegen me kon zeggen :-) Peuters....ik bedenk me altijd maar dat het slechts een fase is.

---

Rianne: Wat goed van die lieve mevrouw om begrip te tonen ipv die blik! En gelukkig is alles inderdaad slechts een fase, dus geniet er ook van voordat ie voorbij is;-)

---

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›

Als je af en toe een samengesteld gezin bent, botsen elementaire waarden zoals wat eet je op je eerste boterham. Eerst hartig dan zoet, zo leerde ik vroeger. Maar in appelstroop zit veel ijzer en is dus een goede vleesvervanger. Goedgekeurd dus voor mijn grotendeels vegetarische kinderen. ‘Papa, mag ik dan ook stroop op mijn boterham?' Daar heb je het al. Mijn vriend, ook naar oude stempel opgevoed, verbiedt de stroop. Voordat we het goed en wel door hebben, zitten we in een verhitte discussie over de ongezondheid van vlees en vette kaas tegenover mierzoete stroop. Maar ook wij leren. Geven en nemen. Op het ‘Pap mag ik ook...' geeft hij nu toe, schoorvoetend en met tegenzin. Want zoet blijft zoet. Zijn er meer mensen die ‘eerst hartig dan zoet' boterhambeleid voeren?

Er zijn 4 reacties op dit bericht
Lees berichten › |  Reageer ›

Kristel: Zo ben ik ook opgevoed, eerst hartig dan zoet. Gelukkig mijn eega ook. Maar hier hebben we wel een uitzondering; appelstroop met kaas of cervelaatworst mag wel als eerste boterham. Het is namelijk bijzonder lekker met kaas of worst!

---

Ruth: Zo had ik vanochtend een discussie met mijn zoon die pindakaas ook hartig vond! Er zit immers geen suiker in, maar pinda's en die zijn hartig.. ik kijken op die pot, inderdaad.. geen suiker. Hmm.. "maar er zit wel heel veel vet in hoor" (en ik mijn achterhoofd: oh ja, in kaas eigenlijk ook). Hoe dan ook: bij ons moeten ze ook eerst een boterham met (smeer)worst eten, maar het levert soms wat strijd op. En als ik heel eerlijk ben vind ik het zelf niet vreselijk belangrijk, dat merken de kinderen natuurlijk ook. Zolang ze in het algemeen gewoon goed en gevarieerd eten (ze vinden worst en kaas namelijk heel lekker) vind ik het eigenlijk de discussie niet waard.

---

Maaike: Ik beschouw appelstroop niet als "zoet beleg. Hoewel niet hartig, vind ik het een prima afwisseling voor chocopasta, vlokken en vruchtenhagel. Zelfde geldt wat mij betreft ook voor pindakaas trouwens. En inderdaad: zo lang de kids gevarieerd eten, maakt het mij niet uit in welke volgorde ze dat doen. Ik weet namelijk zeker dat ze meer dan 1 boterham per keer eten :-)

---

Linda: Onlangs exact deze discussie thuis aan tafel gevoerd. Manlief zegt eerst hartig dan zoet. En ik buig over naar de appelstroop, biologisch... Tja... Zoet is ook niet altijd alles. Volgens mij is het goed om eens heel anders naar ons ontbijt te kijken... Diverse soorten pap uitproberen? Er is zoveel gezonds... En fruit als toevoeging in het ontbijt...?

---

Reageer op dit bericht:

Uw naam
Uw email
Uw bericht
	Stuur reactie ›